آبیــ آبان

روایتی تازه از پائیز

کالای ایرانی!

سه شنبه, ۲۱ خرداد ۱۳۹۸، ۱۰:۳۴ ق.ظ
نویسنده : حمید آبان

ما دهه شصتی ها خوب یادمونه که بیشتر خونه ها با کالای ایرانی پر میشد، یادمه کسی دنبال یخچال خارجی نبود، تلویزیون ها غالبا پارس و شهاب بود، کفش ملی و بلا می پوشیدیم، یادمه کفش ملی یه کفشی داشت به اسم کیکرز، از این کفش های بادوام و به اصطلاح خرکار، محصولاتش حتی به خاورمیانه و اروپا هم صادر میشد. یه دوستی داشتم خانوادگی توی کار تولید سماور بودن، سماورهای ما رو کشورهای منطقه میخریدن! راسته دماغتو میگرفتی و جاده مخصوص کرج رو از میدون آزادی تا کرج میرفتی، پر بود از کارخونه و کارگاه های فعال، که همگی توی کار تولید بودن، و از کنار این رونق تولید آدم های زیادی سر کار بودن و زندگی مردم با کم و زیاد به خوبی می چرخید. محصولات کارخونه ارج نه تنها داخل ایران خریدار داشت، که کشورهای منطقه هم خواهان اون محصولات بودن. وقتی ارج و کفش ملی تعطیل شد، فاتحه صنعت و تولید کشور هم همون موقع خونده شد، وقتی تلویزیون های الجی و سامسونگ جای برندهایی مثل پارس و شهاب رو گرفتن، فاتحه تولید خونده شد، وقتی دیگه کسی یخچال فیلور و قندیل و ... نخرید و همه به برندهای کره ای اعتماد کردن، فاتحه تولید خونده شد.

شاید یکی از دلایل حذف برندهای ایرانی عدم برابری با تکنولوژی برندهای خارجی باشه، اینکه برندهای ما خودشون رو به روز نکردن و از غافله پیشرفت فناوری عقب موندن، اما باید دید برندهای ما از حمایت دولتی برخوردار بودن؟ چقدر از این شرکت ها حمایت شد؟ چقدر به ورود تکنولوژی به کشور اهمیت داده شد؟ چقدر با دنیا تعامل برقرار کردیم تا علم وارد کشور کنیم؟ تا این کارخونه های ما مثل شرکت های کره ای برندهای بزرگ لوازم خانگی تولید کنن.. چقدر به بخش خودروسازی ما اهمیت داده شد؟ چرا هنوز ماشین های از رده خارج دنیا رو تولید می کنیم؟ چرا کسی به لوازم خانگی ایرانی اعتماد نداره؟ چرا کیفیت ها انقدر پایینه؟ همه این سوالات و خیلی سوالات دیگه تو سر ما وجود داره که بعضی ها پاسخ دارن و اغلب بی پاسخ هستن...

اقتصاد یک کشور با تولید سر پا میمونه، تولید اشتغال ایجاد میکنه، اشتغال رونق بازار ایجاد میکنه و این چرخه تکرار میشه و به رونق اقتصادی می رسیم. اما دریغ که منافع بعضی از رجال ما مغایر با منافع ملی ماست. این اقتصاد بیمار، که سرمایه دار رو ترغیب به دلال بازی میکنه و از سرریز شدن سرمایه اش توی بخش تولید ممانعت میکنه، باعث رکود اقتصادی میشه. پولی که وارد تولید نشه و به خرید ماشین و خونه و دلار و سکه هزینه بشه، باعث راکد موندن سرمایه میشه، سرمایه ای که میتونه ده ها و صدها و هزاران شغل ایجاد کنه، اما تبدیل به ارز و سکه و مسکن میشه.

یک زمانی سرمایه دارها اغلب کارخونه دار بودن، در کنار تولید و سود کلانی که می بردن، هزاران نفر صاحب شغل میشدن، و این تبدیل میشد به میلیون ها خانواده ای که با دست پر به بازار می رفتن، خرید می کردن و چرخه اقتصادی رو زنده نگه میداشتن..

ما تو زمینه های بسیار زیادی میتونیم تولید کننده برتر منطقه باشیم و با یک چشم انداز ده ساله کالاهای با کیفیت ما میتونن سر از بازارهای اروپایی و حتی آمریکایی در بیارن، اما هزاران مانع بر سر این اقتصاد وجود داره که مهم ترین اونها تحریم هاست. تحریم هایی که یک طرف اون ما هستیم، و چند سال پیش خیلی راحت میتونستیم مهر پایان بزنیم بهش...

القصه این حرف ها بخشی از دلیل حال بد این روزهای ماست...

اقتصاد کالای ایرانی

سلام علیکم
به نظرم یه مقدار بی‌انصافی کردین جناب آبان.
واقعا اینجوری نیست که کلا کالاهای ایرانی، همه‌اش بی‌کیفیت و بد باشن. ولی متاسفانه درست عرضه نمی‌شوند.
پارسال علیرغم همه مشکلاتی که بود، تقریباً کالای خارجی نخریدم و از این باب خوشحالم.
از خیر غیرضروری‌هاش گذشتم، شاید بعضی از کالای خارجی رنگ و لعاب بیشتری داشت و متنوع‌تر بود، اما گفتم بی‌خیال...
خیلی از کشورهای پیشرفته دنیا با حمایت از همین محصولات بی‌کیفیت تولیدداخلشون، الان تو بهترین جا هستن،
متاسفانه تو خیلی از چیزها، اونقدر مردم طرف جنس خارجی رو گرفتن و فقط خارجی خریدن که حتی محصولات تولیدداخل به اسم برندخارجی عرضه و فروخته میشه
مشخصاً پارچه رومبلی، چندسال پیش بود که می‌خواشتیم رویه‌مبل‌ها رو عوض کنیم، خیلی دنبال کارایرانی گشتیم، نکته این بود که بسیاری از تولیدکننده‌ها می‌گفتن بازار دست خودمونه، اما چون مردم دنبال خارجی هستن، تولیدات داخل به اسم خارجی عرضه میشه. در حوزه پوشاک هم همین‌طور
موفق باشید
درود بر شما
من عرض نکردم همه کالاهای ایرانی بی کیفیت هستن، بلکه تمام حرف من اینه که با حمایت های دولتی از بخش تولید، ما نه تنها کالاهای باکیفیتی تولید می کنیم، که خیلی از مشکلات اقتصادی کنونی هم حل میشه، من حامی کالای ایرانی هستم بانو..
خوشحالم که شما اینچنین فکر می کنید و از کالای ایرانی حمایت می کنید، فرهنگ سازی استفاده از کالای تولید داخل هم بخشی از پشتیبانی از تولید هست که این بار از طرف مصرف کننده ها شکل میگیره.. نکته ای که از پیام شما گرفتم و بهش اشاره نکرده بودم این بود؛ حمایت هم باید دولتی باشه و هم مردمی..
امید که از این نابسامانی ها رها بشیم هرچه زودتر
ممنونم از حضور سبز و کلام ارزشمندتون :)
چقدر این اتفاق تاسف‌باره
دولت‌مردای ما تشویق به خرید کالای ایران می‌کنند اما شرایط رو اونقدر برای تولیدکننده ایرانی سخت کردند که همه از خیر تولید گذشتند
بسیار تاسف باره
جایی که حس میهن پرستی به فراموشی سپرده بشه و منافع شخصی بر منافع ملی ارجح بشه، پایان غم انگیز انسانیت خواهد بود..
این سرنوشت ما جهان سومی هاست...
خب کیفیت خیلی مهمه، وقتی من می خوام یه وسیله بگیرم و میبینم همه از مارکی که مثلا بهترینه تو ایران شاکین و ناله و نفرین می کنن چرا باید بخرمش؟ 
مردم واسه جنس خارجی حاضرن پول بیشتری بدن چون کیفیتش بهتره، اگه کیفیت جنسای ایرانی بهتر باشه چرا باید جنس خارجی بخریم؟ 
دغدغه مصرف کننده که ما هستیم همینه، کیفیت، و متاسفانه کالای ایرانی توی این سالها پاسخگوی نیاز مشتری نبوده. دلایل زیادی هم داره بی کیفیت بودن کالای ایرانی، که از خود تولید کننده شروع میشه تا شرایط اقتصادی موجود. ولی من مطمئنم اگر مواد اولیه مرغوب (نه جنس چینی بی کیفیت) وارد بشه و تولید کننده ها حمایت بشن، کالای ایرانی هم مثل سابق باکیفیت میشه، و من مصرف کننده هم ترجیح میدم جنس ایرانی با کیفیت رو به خیلی از کالاهای وارداتی..
شاید یکی از دلایل اصلی نخریدن کالای ایرانی هم تغییر فرهنگ جامعه باشه
این که بگیم فلان کالای خارجی بهتر از ایرانیه و میریم اونو میخیریم چون جدید تره دلیل خوبی نیست.
مثلا شما یه پدر رو فرض کنید که یه بچه بد داره که اصلا درس نمیخونه کارای بد میکنه و ..... حالا بچه همساده این خانواده یه پسر درس خون و خیلی کار درستیه، توی این جوی مواقع پدی که بچه بدی داره نمیاد توی خونش عکس پسر همساده‌شونو که کارای خوب میکنه بزنه به دیوار
هنوز وقتی هم میری خونشون اینقدر از پسرش تعریف میکنه که نگو

حالا اگه مردم هم یه کم حمایت کنن و الکی بهانه نیارن تقریبا 70 درصد کار حله
البته این که مسئولین افراد نالایقی هستن یا این که حمایت نمیشه و بقیه مسائل هم درسته ولی به نظر من اصلی ترین دلیل همین مردم هستن که انتخاب میکنن چه مارکی رو بخرن.
تا حدود زیادی با این قیاس فرزند خوب و بد موافق نیستم، به نظرم مع الفارق از آب در میاد!
ما تو بعضی کالاها هنوزم به برند ایرانی اعتماد بیشتری داریم، مثلاً کفش، کفش چرم ایرانی حتی با قیمت بالایی که داره طرفدارهای خودش رو داره، چرا؟ چون کیفیت کالا انقدر خوبه که من نوعی ترغیب به خریدن میشم. دلیل فاصله گرفتن مردم با کالای ایرانی، عدم کیفیت کالاست، تو کامنتی که جناب میرزا نوشتن به این موضوع اشاره شد که تولید کننده داخلی برای رقابت با قیمت کالای خارجی مجبوره ارزون تر بفروشه، و کیفیت کار پایین میاد تا در این رقابت قرار بگیره! دولت (به فرض پاک دست بودن مسئولین) میتونه جلوی واردات بی رویه بعضی کالاها که مشابه داخلی دارن بگیره، از تولید کننده در قالب بسته های حمایتی مالی پشتیبانی کنه، و مردم با خیال راحت کالای ایرانی با کیفیت خرید کنن، به مرور همین کالای با کیفیت با حمایت همون دولت و همکاری مجموعه های علمی و پژوهشی میتونه با بازار جهانی هم رقابت کنه و چشم انداز صادرات داشته باشیم، این میشه ارز آوری، کالا صادر می کنیم و ارز وارد می کنیم. دیگه نیازی هم به درآمدهای نفتی نداریم..
ممنون از شما که نظر دادید :)
من خیلی برنامۀ پایش رو دنبال می‌کنم، اغلب هم از تولید‌کننده‌ها دعوت میکنه و درد‌دل اون‌ها رو پخش می‌کنه.
اغلب تولید‌کننده‌ها از بانک‌ها گله دارن. می‌گن همه جای دنیا دولت از تولید‌کننده دفاع می‌کنه حمایت می‌کنه و بانک‌ها سود تسهیلات‌شون رو برای تولید‌کننده‌ها به حداقل می‌رسونن که تولید‌کننده بتونه اشتغال ایجاد کنه و اقتصاد رو به رونق برسونه اما تو ایران برعکسه فقط داریم بانک‌ها رو گردن‌کلفت می‌کنیم. با این میزان سودی که تسهیلات داره کی می‌تونه دوام بیاره؟ وقتی ریشۀ واردات رو دنبال می‌کنی می‌رسی به یه کله گنده که هیچ کس نمی‌تونه جلوش وایسه. این واردات چینی رو دیگه همه می‌دونن به کجا وصله.
تبریز یه زمانی به یه شهر صنعتی معروف بود به خطر تعدد کارخانه هاش. اما الان یا دارن تعطیل می‌کنن یا تعدیل نیرو. ما قطب شکلات خاورمیانه بودیم یه زمانی :(
تولید کننده ها بخاطر همین دردسرهایی مثل وام و مالیات و بیمه و ... عطای تولید رو به لقاش بخشیدن و اونایی که ورشکست نشدن وارد بازار دلالی شدن!
دست های پشت پرده و مافیاهای واردات هم کمر به خشک کردن ریشه اقتصاد این مملکت بستن :(
تبریز رو خوب میشناسم، هم صنایع خودرویی و هم صنایع غذایی زمانی قطب خاورمیانه بود، و چه حیف که این ظرفیت رو به ضعف و زوال پیش میره :(
سلام 
دیروز تو اخبار میشنیدم مصاحبه از یه تولید کننده رو که میگفت:
دلالان به ما میگن قیمتو پایین بکشید تا بتونیم جنساتونو بریزیم تو بازار.
قیمت پایین کشیدن هم مستلزم اینه که مااز متریال نامرغوب استفاده کنیم. و این میشه که جنس ایرانی میشه بنجول و طرفدارشو از دست میده.
میگفت بدون دلال و واسطه هم هیچ تولید کننده ای نمیتونه عرضه ی مستقیم داشته باشه چون مافیایی درست کردن که نفوذناپذیره.
واقعا هم همینطوره اگر منِ نوعی یه روزی بخوام دوباره یخچال بخرم ابدا سراغ الکترو استیل نمیرم. یا مثلا سراغ ماشین لباسشویی پاکشوما نمیرم.
حمایت از کالای ایرانی بله. اما به شرطِها و شروطِها...
درد همینه دیگه، وقتی توان رقابت قیمت با کالاهای وارداتی نیست، کیفیت پایین میاد تا بتونه فروش بره، بعد هم بی کیفیتی بی اعتمادی میاره، تا من نوعی سراغ کالای ایرانی نرم!
همه اینا مستلزم یک مدیریت اصولی و درسته، و سیستم بازرسی ای که جلوی این مافیاها رو بگیره (به خواب می مونه!!)
من دو تا مورد رو خیلی دخلی میدونم در نابودی تولید ملی

یکی بیشعوری دولتمردان و آینده نگر نبودنشون و دیگر که مهم تر هم هست به نظرم خیانت دلالان و خود مردم به خودمون که دیدن واردات به صرفه تره راحت تره تولید رو به خاطر ورود کالای خارجی نابود کردن، و الا هنوزم خونه ما یخچال ارج و آزمایشه و هنوزم که هنوزه گوش شیطون کر بعد از 30 سال خراب نشده ولی یخچال سامسونگ یکی از اقوام تو سال هفتم هشتم یه اشکال خورده ...


دقیقا همینه
من با یه آدم سرمایه دار که زمانی توی کار تولید بود صحبت می کردم، میگفت دردسرهای تولید انقدر زیاده که همه رو آوردن به دلالی و واردات!
خونه مادر من هنوز یخچال ایرانی داره، از اون قدیمی ها که با کیفیت تولید می کردن..
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">