آبیــ آبان

روایتی تازه از پائیز

آبیــ آبان

روایتی تازه از پائیز

آبیــ آبان

جوانی من طوفانی بود ظلمانی
که اینجا و آنجا بر آن تابیدند خورشیدهای فروزان؛
تندر و باران چنان به ویرانی‌اش کشید
که در باغ من اندک ماند میوه‌های گلگون
حال که غروب اندیشه‌ها فرارسیده
بیلچه و شن‌کش باید
تا سامان دوباره بخشم زمین‌های به سیلاب شسته را
آنجا که آب حفره‌هایی به بزرگی گور کنده.
و چه معلوم این گل‌های تازه‌ای که به رؤیا می‌بینم
در این زمین شسته چون ریگزار ساحلی
جان دوباره بگیرند به قوت توشه معنوی؟


این وبلاگ و قصه هایش را بخوانید...

یک بازی برای (تمام) مردم ایران

پنجشنبه, ۱۸ مهر ۱۳۹۸، ۱۱:۰۸ ق.ظ

امروز تیم ملی فوتبال ایران و کامبوج به مصاف هم می روند، خب، خیلی مسابقه و رقابت مهمی به نظر نمی رسد، شاید حتی اسم این کشور واقع در جنوب شرقی آسیا هم به گوشتان نخورده باشد، ولی باید عرض کنم چنین کشوری وجود خارجی دارد، و تیم ملی فوتبالش امروز به مصاف تیم ملی ما می رود، در ورزشگاه آزادی و از سری مسابقات مقدماتی انتخابی جام جهانی 2022، که در کنار بحرین و هنگ کنگ در یک گروه قرار گرفته اند. تا اینجای کار یک سری اطلاعات جغرافیایی و فوتبالی از نظر مبارکتان گذشت، و پیش خوتان گفتید، خب که چی؟ این اطلاعات به چه درد ما میخورد؟ در جواب باید عرض کنم که بله، حق با شماست، این اطلاعات به درد ما نمیخورد. اما مسابقه امروز، نقطه عطفی در تاریخ چهل ساله ایران و انقلاب اسلامی خواهد بود! باز پیش خوتان با تعجب حتما خواهید گفت، مسابقه ای به این بی اهمیتی چطور نقطه عطف تاریخ چهل ساله ما خواهد شد؟!! و باز در جواب باید عرض کنم که بله، میشود که اینطور شود! امروز بانوان سرزمین ما برای اولین بار بطور رسمی وارد ورزشگاه خواهند شد، و بازی تیم ملی کشورشان را از نزدیک خواهند دید، و این به اهمیت چنین روزی و چنین مسابقه ای می افزاید. فارغ از اقدامات تفکیک جنسیتی مسئولین در برگزاری مسابقه امروز که قفسی به ابعاد چند هزار زن تعبیه کرده اند و حتی پارکینگ های ورزشگاه را نیز جدا کرده اند، اما امروز زنان و دختران ایران به استادیوم آزادی می روند. اما نکات زیادی در این واقعه تاریخی وجود دارد که با کمی دقت به آن پی می بریم؛

1- سالهاست زنان و دختران ایران در قالب اعتراضات مدنی، تشکل ها و جنبش های مختلف اجتماعی، درخواست آزادی هایی در انتخاب نوع پوشش و حجاب و حضور در اماکن ورزشی دارند. این مطالبات تنها بخشی از انبوه مطالباتی است که به زعم آنها، در این چهل سال از آنها سلب شده، و حال در آستانه تحقق یکی از این اهداف، یعنی حضور در ورزشگاه قرار دارند. این اتفاق نوید آن را می دهد که اگر مطالبه گر باشیم و در مسیر احقاق حقوق خود اگر پایدار بمانیم، حکومت در نهایت مجبور به عقب نشینی و به رسمیت شناختن آن حق خواهد شد. و زنان ایران ثابت کردند، در این راه، از مردان پیشی گرفته اند. این اعتراضات اما فرجام های تلخی نیز به همراه داشته است، و حادثه تلخ دختر آبی یکی از آنهاست، حادثه ای که بازتاب گسترده جهانی داشت، و مسئولین فیفا را مجاب کرد مسئله حضور زنان در ورزشگاه را جدی تر پیش گرفته و برای همیشه حل کنند.

2- سالهاست ما (مرد و زن) در کنار هم به دانشگاه می رویم، در یک محیط کار مشغول به کار هستیم، به سینما و تئاتر و کنسرت می رویم، در کنار هم و دوشادوش هم به آبادانی کشور کمک می کنیم، و در همه این شرایط امکان انحراف و به خطر افتادن دنیا و آخرتمان وجود داشته است، در این شرایطی که ذکر شد، چاره چه بود؟ از هم تفکیک شدیم؟ مگر می شود یک جامعه را به دو بخش زنانه و مردانه تبدیل کرد؟ مگر می شود یک دیوار وسط شهر کشید؟ خیر، نمی شود، ما یاد گرفتیم به قوانین و مقررات احترام بگذاریم، یاد گرفتیم با جنس مخالف چگونه برخورد کنیم، یاد گرفتیم و در حال یاد گرفتن هستیم. پس چاره در آموزش و فرهنگ سازی است، چاره در تعلیم و تربیت است، که صدها نهاد و سازمان آموزشی متولی این امر هستند.

3- حضور زنان در ورزشگاه به دلایل نامعلومی از طرف برخی مردان و حتی زنان با مخالفت جدی روبرو شد، بطوری که تعدادی از بانوان دیروز در مقابل فدراسیون دست به اعتراض زدند تا مانع از حضور هم جنس های خود در ورزشگاه شوند! اما چرا؟ چرا انسان به محدودیت ها خو کرده و دیگران را نیز توصیه به تحمل آن می کند؟ مگر ورزشگاه با سالن سینما و تئاتر و اماکن دیگر در سطح شهر چه تفاوتی دارد؟ شاید این اتفاق زنگ خطریست در باب مطالبه گری مردم؟

.

پ ن: از اونجایی که خودم به شخصه با حضور زنان در ورزشگاه و احقاق بسیاری از حقوق اجتماعی آنها موافقم، این متن کاملا یکسویه نوشته شده و میتونه محل نقد و بررسی شما دوستان باشه، که چرا با حضور زنان در ورزشگاه ممکنه مخالف باشید.

نظرات  (۷)

  • مــاهان (ف.چ)
  • در جواب به پاسخِ کامنتتون به کامنت آخری:

    توی این مملکت هیچ‌وقت هیچی عادی نمیشه؛ لااقل تا وقتی که بهترین بچه‌هامون دارن از مملکت فرار می‌کنند، و بیشترِ بچه‌هامون با افتخار میگن «ما کاری به کار سیاست نداریم»، و قریب به اتفاق آدم‌ها حتی به درستی قادر به ایجاد حتی یک کنش اجتماعی درست نیستند.

    پاسخ:
    متاسفانه همه حرفاتون درسته...
    تا وقتی که کاری به کار سیاست نداریم، یعنی کاری به فرهنگ و جامعه و اقتصاد و ... هم نداریم، و جماعتی هستیم کاملا بی تفاوت!
  • محال ‌‌‌
  • حق قابل نقد و بررسی نیست. حق حق است و باید به محقش داده شود. حالا او دوست داشت آتشش بزند، از آن حق استفاده کند، بگذارد روی طاقچه و بهش زل بزند. دیگر این به خودش مربوط است. اما گویا درک این گزاره خیلی ساده و فطری (!) برای بسیاری در این کشور مناقشه‌برانگیز شده است.

    پاسخ:
    حرفتون حق و بجاست، زنده باد...
  • لبخند ماه
  • امیدوارم مقطعی نباشد این تصمیم فدراسیون

    پاسخ:
    درود بر استادم
    به نقل از رییس فیفا؛ این اتفاق برگشت ناپذیر خواهد بود...

    از 80000 نفر چقدر زن حق حضور در اونجا رو دارند؟ 4000 تا!

    چطوری؟ با ورودی جداگانه، پارکینگ جداگانه، جایگاه جداگانه، فنس، قفل، زنجیر!

    نشون دادن کارت ملی، با ۴۰ تا زن دیگه که اسم "همیار هوادار" روشونه ولی معلومه که فقط برای کوفت کردن بازی به هوادار اونجان.

    دبیر های دفاعی و مذهبی ما هم مثل همون زنان بر علیه زنانی که گفتین میان و هی مخالفت میکنن و سعی دارن عقایدشون رو وارد ذهنای جوون ماها کنن.

    تازه این هم لطف و مرحمت از کجا نصیب ما شده؟ از زور و ضرب های فیفا...

    قراره امروز هم مثل روزهای دیگه کلی زن خارج از ورزشگاه مونده ببینیم در حالی که جایگاه های خالی دیگه ای هست، که مال اونا نیست... .

    جوری دارن اموزه های دینی و عقایدشون رو تو کله ی ما میکنن که خود پسرها و مردها هم باور کردن که موجدات هوسباز، وحشی و کنترل از دست خود خارجی هستن که انقدر ما مجبوریم خودمون رو هزارجا جدا کنیم ازشون.

    من در نهایت برای اون دخترهای عاشق فوتبالی که امروز میتونن برم ورزشگاه خوشحالم، ولی اگر تهران هم میبودم پامو اونجا نمیذاشتم...

    در هرحال بحث حقارته. آیا مردها هم فقط 4000 نفرشون میتونن بیان؟ باید کارت ملی نشون بدن؟ یک فنس چند صد متری دورشون بکشن؟

    این حقارته، زوره، ظلمه. متاسفم و در عین حال خوشحال برای اون دخترایی که قرار نیست امروز برن زیر کلی گریم مردونه...

    پاسخ:
    در جواب حرفاتون فقط میتونم بگم شرمنده ایم، شرمنده ایم که برای حفظ و احقاق حقوق شما به اندازه کافی تلاش نمیکنیم، شرمنده ایم که سکوت میکنیم، شرمنده ایم که در بوجود اومدن این ظلم ها و تحقیر ها نقش داشتیم، با سکوتمون، با بی عرضگی هامون....
    توی متن هم اعتراف کردم، شما در مطالبه گری از ما مردها جلوتر هستید و ما باید درس بگیریم از این غیرت...

    سه. من هم وقتی این آدما رو دیدم، کمی عصبانی شدم. اما بعدش به خودم گفتم که اونا هم حق مطالبه دارن بلاخره، هرچند من باهاشون موافق نباشم. 

    جریان اینه که وقتی داشتم صحبت می‌کردم، متوجه شدم که هستن این آدما دور و بر خودم. چه بین خانما، چه بین آقایون. وقتی ازشون دلیل رو پرسیدم، گفتن محیط مناسب نیست، چون کسی حواسش نیست که چه حرفی داره می‌زنه و بعضا به طور هماهنگ‌شده حرفای خیلی رکیکی رد و بدل می‌شه. 

    بعد من پرسیدم که چه‌طور بچه‌ها اجازه دارن برن؟ و خب گفتن بچه‌ها هم نباید برن. البته من با نرفتن بچه‌ها موافقم، چون فضایی این‌قدر مسموم فکر نمی‌کنم برای بچه‌ها اصلا خوب باشه.

    و حالا، من تا به حال نرفتم ورزشگاه، اما توی مدرسه حرفایی رو می‌شنوم که با خودم می‌گم که آیا وقیح‌تر از این هم می‌شه؟ و خب اینا نوجوونای ما هستن، نه بزرگسالامون. و دخترن. نمی‌دونم، شاید می‌شه. شاید بی‌ادبی و بی‌نزاکتی نهایت نداره و شاید واقعا فضای ورزشگاه برای خانما زیادی مسمومه، ولی به نظرم باید درست بشه. تا کی قراره به پاک کردن صورت‌مسئله ادامه بدیم؟

    و درمورد حرفی که زدید، که ما یاد گرفتیم که چه‌طور در کنار جنس مخالفمون زندگی کنیم، من با این حرفتون مخالفم. هنوز خیلی راه داریم تا به جایی برسیم که بتونیم چنین حرفی رو بزنیم. نگاها و حرفای توی خیابون، این موضوع رو ثابت می‌کنن. 

    پاسخ:
    ببینید تو جمعی که خانم ها و خانواده قرار دارن، هیچ مردی برای حفظ شأن و شخصیت خودش حرف بدی به زبون نمیاره، اما همین مردها تو جمع های مردونه با هم شوخی هایی میکنن و حرف هایی میزنن که نمیشه به زبون آورد!!
    شما تو سینما و تئاتر و کنسرت شنیدین کسی حرف بدی بزنه؟ یا فحش بده؟ همین جام جهانی اخیر بعضی سینما ها سانس پخش فوتبال گذاشتن و زن و مرد کنار هم فوتبال دیدن، اتفاقی افتاد؟ فحشی رد و بدل شد؟
    جو ورزشگاه ها با حضور خانم ها قطعاً سالم تر خواهد شد، بطوریکه شما دست بچه رو با خیال راحت بگیر ببر استادیوم، مطمئن باشید حضور خانم ها در استادیوم ها پر از حسن و عاری از عیبه...
    بخش آخر فرمایشتون، قبول دارم و تو متن هم اشاره کردم، یاد گرفتیم و در حال یاد گرفتن هستیم، و متولی های آموزش کشور باااید رفتار صحیح متقابل با جنس مخالف رو آموزش بدن، و این سالها زمان میبره یاد بگیریم با یک خانم چطور رفتار کنیم و به حقوقش احترام بذاریم...

    همون والا چرا رفتن بانوان به ورزشگاه ممنوعه رو هنوز درک نکردم

     

    اگه اونطوریه باید بیایم پیاده رو هارو جدا کنیم...دانشگاهارو جدا کنیم 

     

    همه چی رو باید تفکیک کرد !!!!!

     

    هیچی تو این رزمین سرجاش نیست که نیست !!!!!!

    پاسخ:
    نیست که نیست که نیست متاسفانه ....
  • لولی‌وش مغموم💔
  • بالاخره اسم آزادی برازنده ی ورزشگاهمون شد. :))

    حیف که تهران نبودیم... :(

    پاسخ:
    چه جمله قشنگی، اسم آزادی برازنده ورزشگاه شد :)
    انشالله این روند برگشت ناپذیر میمونه و ورود خانم ها به استادیوم یک امر عادی میشه :)

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">